ماده خاموش کننده ای به نام آب

آب یکی از مهمترین مواد موجود در روی کره خاکی ماست. بدون این ماده هرگز شاهد زندگی بر روی زمین نبودیم و میتوان گفت زندگی روزانه ما به طور قابل توجهی وابسته به آب است. آب برای آدمی دارای کاریردهای بسیاری است که میتوان از کاربرد تغذیه تا بهداشت و صنعت و پزشکی و... آن را مورد واکاوی قرار داد. در آتش نشانی نیز این ماده نقشی انکار ناپذیر و مهم را داراست ، چراکه این ماده چه به صورت تکی ( منفرد ) و یا به طور ترکیبی با سایر مواد ( فوم ) مهمترین ماده مصرفی نیروهای عملیاتی آتش نشانی به عنوان خاموش کننده است. آب را میتوان در مخزن های خودروهای آتش نشانی و یا درون سیلندر خاموش کننده جاسازی نمود و هنگام نیاز آن را مورد استفاده قرار داد. البته ناگفته نماند که آب به عنوان ماده اطفائی دارای محاسن و معایبی نیز هست که آن را مورد بررسی قرار میدهیم :

محاسن آب به عنوان ماده خاموش کننده آتش :

1-در دسترس و فراوان است.

2-استفاده از این ماده بر خلاف برخی مواد دیگر آلودگی زیست محیطی ندارد.

3-ارزان است و در همه جا نیز یافت میگردد.

4-به راحتی آتش جامدهای قابل اشتعال را خاموش میکند.

همانطور که پیشتر گفته شد استفاده از آب به عنوان خاموش کننده آتش دارای معایبی نیز هست که  آن ها را بررسی میکنیم :

1-آب سنگین است و حمل و نقل آن نیاز به صرف هزینه های گزاف و تجهیزات ویژه دارد.

2-آب رسانای برق است و از آن نمیتوان برای حریق گروه الکتریسته استفاده نمود.

3-با برخی مواد مانند کاربید واکنش حرارت زا و انفجاری از خود نشان میدهد.

4-به علت سنگینی در مایعات قابل اشتعال فرو میرود.

5-آب میتواند باعث ایجاد خسارت در ساختمانها و تجهیزات گردد.

6-در بعضی مواد قابل اشتعال مانند الکل حل میشود.

اما برای ارزیابی نحوه رفتار آب در خاموش کردن آتش باید گفت که آب به دلیل قدرت بالای جذب حرارت ، گرمای جسم در حال سوختن را میگیرد و حرارت جسم در حال سوختن را به زیر نقطه اشتعال می آورد. این مساله باعث بخار شدن آب میشود .حجم بخار آب پس از تبخیر 1700 برابر میشود و ضمن جلوگیری از انتقال تشعشعی حرارات موجب کاهش غلظت اکسیژن میگردد. آب همچنین از برخاستن بخارهای قابل اشتعال از ماده سوختنی جلوگیری میکند.